“Als ondernemer leer je jezelf kennen, of je wil of niet”

“Als ondernemer leer je jezelf kennen, of je wil of niet”

De tafel staat gedekt, de cannelloni opgediend en de alcoholvrije rosé ingeschonken. Guy Hannosette – Sales Director Vancia Mobility Lease – schuift aan met twee West-Vlaamse bedrijfsleiders. Gespreksthema’s van de dag : ondernemerschap, de parallellen tussen hun bedrijven en de kleine en grote uitdagingen waar ze dagelijks voor staan. Bruno Descamps is CEO van Lamett, gespecialiseerd in vloeren, van klassiek parket tot innovatieve composieten. Davy De Vlieger staat aan het roer van fooddistributeur Spuntini. De connectie tussen beide ondernemers is snel gemaakt: Bruno kent Nico Van Bever, de oprichter van Spuntini, nog vanop de schoolbanken. En uiteraard zijn beide bedrijven klant bij Vancia Mobility Lease!

Wie Spuntini nog omschrijft als “die frituurleverancier”, heeft belangrijke mijlpalen uit het parcours van de onderneming gemist. Davy legt het met een glimlach uit: “Ik hoor dat beeld vaak, maar 60% van onze omzet komt niet meer uit de frituursector. We kunnen eigenlijk alles hier aan tafel leveren behalve de servetten, tafels en stoelen. Broodjes, olijven, verse producten, diepvries, droge waren — we hebben meer dan 140.000 artikelen, waarvan er zo’n 6.000 op voorraad liggen. De rest leveren we op bestelling.”

Grote namen als Center Parcs, nationale campingketens en het bekende Bellegems Friethuisje in Kortrijk – een naam die bescheiden klinkt, maar in feite een brasserie is met meer dan 250 zitplaatsen – behoren tot de klantenkring. “Ontzorging is onze kern,” zegt Davy. “We willen dat onze klanten nergens anders aan hoeven te denken dan aan hun eigen zaak.”

Het zijn exact diezelfde waarden die de link legt met Vancia Mobility Lease. Guy Hannosette pikt daar meteen op in: “Dat is de perfecte parallel. Wat Davy doet voor de horeca en foodsector, doet Vancia Mobility Lease voor de mobiliteit van bedrijven: ontzorgen. Geen administratieve rompslomp, maar een partner die meedenkt.”

Davy werd de eerste externe CEO van Spuntini, een bewuste keuze van oprichter Nico Van Bever om zijn familiebedrijf voor te bereiden op de toekomst. Zijn kinderen Sam en Lise zullen namelijk ooit het stokje kunnen overnemen. Na een jaar en drie maanden heeft Davy zijn draai gevonden, iets wat Bruno Descamps kan beamen. “Ik ken Nico van onze gezamenlijke fietsclub waar we beiden sponsor zijn. Een groep uitbouwen van 14 vestigingen, waarvan 3 in Frankrijk, met zo’n 400 medewerkers en een geconsolideerde omzet van 185 miljoen euro. Een knap staaltje West-Vlaams ondernemerschap.”

“Wat Nico sterk maakt”, zegt Bruno, is zijn zelfkennis. “Hij weet perfect wat hij goed doet en wat minder zijn ding is. Dat laatste delegeert hij. Dat klinkt eenvoudig, maar is het nét niet. Met de opvolging van het familiebedrijf in het vooruitzicht, zal hij ook tot het besef gekomen zijn dat er iemand anders nodig was om Spuntini klaar te stomen voor de volgende generatie. Met Davy heeft hij de perfecte keuze gemaakt.”

Professionaliseren en bruggen bouwen

Davy’s taak gaat echter verder dan alleen Sam en Lise voorbereiden voor morgen. Spuntini moest ook geprofessionaliseerd worden, met zijn ervaring binnen grote groepen als hefboom om processen te creëren. Davy heeft namelijk een indrukwekkend parcours achter de rug: elf jaar bij Procter & Gamble, acht jaar bij Omega Pharma, zes jaar bij GB Foods, drie jaar CEO van Beltaste – een snackproducent waar Spuntini trouwens de grootste klant was. “Zo ben ik met Nico in contact gekomen, en nu zit ik aan de andere kant van de tafel.”

“De 14 vestigingen waren tot voor kort als eilanden: elk met eigen informaticasystemen, eigen boekhoudpakketten, eigen cultuur. We hebben dat het voorbije jaar allemaal geïntegreerd naar Business Central. Daardoor kunnen we nu mensen flexibeler inzetten: een dag hier, een dag daar. De synergie begint te renderen. Maar het is nog minstens twaalf maanden werk,” geeft Davy toe.

En dan is er nog de branding. De vrachtwagens zijn aangepast, nieuw aangekocht, overal staat Spuntini op. “Nico wil een krachtig groepsimago uitstralen. Dat is waardecreatie die je niet altijd ziet, maar die er wel is. Bij Lamett zijn we ook vrij marketinggedreven. We doen veel meer dan onze concurrenten op dat vlak. Het maakt je sympathieker en in een sector als deze, met een sterke aanwezigheid van grote groepen, is dat geen detail,” vult Bruno aan.

“Een groep uitbouwen van 14 vestigingen, waarvan 3 in Frankrijk, met zo’n 400 medewerkers en een geconsolideerde omzet van 185 miljoen euro. Dat getuigt van een mooi staaltje West-Vlaams ondernemerschap."

De getijden van de bouwsector

Lamett is een producent-distributeur van vloeren. De twee pijlers zijn parket en composietvloer, ook wel “parquetvinyl” genoemd, een 100% watervast alternatief voor laminaat dat steeds meer ingang vindt in renovatie, nieuwbouw en grote projecten zoals hotels. “We verkopen voornamelijk in Europa. Onze klanten zijn goed gediversifieerd: vloerspecialisten, renovatiebedrijven, maar ook grote doe-het-zelfketens die onder hun eigen merk verkopen. Dat geeft ons een buffer: als de ene markt wat minder loopt, compenseert de andere.”

De bouwsector zit al twee tot drie jaar in zwaar weer, erkent Bruno. “Maar ik verwacht een keerpunt. Iedereen bouwt zijn voorraden af, en op een bepaald moment schakelt de markt terug naar bestellen. Dat geeft altijd een reactie. Ik ben voorzichtig optimistisch.” Toch zijn er ook cowboys in de sector. Bruno vertelt hoe een voormalige medewerker zijn eigen concurrerende zaak opzette, klanten afbelde met negatieve verhalen over zijn ex-werkgever, en collega’s trachtte weg te lokken. “We hadden een concurrentiebeding, maar dat duurt maar zes tot twaalf maanden. Die eerste maanden bereidden ze zich al voor achter de schermen, en plots is het zo ver. Ondankbaar. Maar het is ook een realiteit van ondernemen.”

De buitenstaander in de familie

Beide mannen kennen de uitdaging van werken in een bedrijf waar de eigenaar nog volop aanwezig is. “Botst dat soms?” vraagt Bruno. Davy grijnst. “Ja, dat botst, maar niet in de zin dat we ruzie maken. Het is eerder dat ik soms moet vragen aan Nico waarom sommige zaken op een bepaalde manier werden gedaan. Maar omgekeerd geldt het ook: hij moet vertrouwen dat ik het stuur vasthoud. Dat vraagt van twee kanten inschikkelijkheid.”

Bruno herkent dat meteen. “Thomas Baert – mijn medevennoot bij Lamett – ken ik al van onze studententijd. We kennen elkaar zo goed dat we al op voorhand weten hoe de ander zal reageren. Dat is een voordeel, maar het kan ook remmend werken. Je bent eigenlijk al geconditioneerd over waarom de ander het een slecht idee kan vinden. Een frisse blik van buitenaf kan net het verschil maken.”

Intussen werken ook de kinderen van Nico mee bij Spuntini. Ze rapporteren aan Davy. “Dat is een mooi traject. Ze groeien, en ze zullen zich moeten richten op hun sterktes.”

Verduurzamen, en niet enkel met elektrische wagens

Het gesprek kantelt naar mobiliteit. Lamett heeft al 80% van zijn wagenpark via Vancia Mobility Lease geëlektrificeerd. “Alles wat nieuw is, is elektrisch. We hebben een compliance manager die ook verantwoordelijk is voor duurzaamheid. Terecht, want ook grote DIY-klanten vragen ons steeds vaker naar onze CO₂-voetafdruk bij transport. We importeren zo’n 1.500 containers per jaar, waarvan nu 80 tot 90% via het water gaat – niet meer via de weg.”

Spuntini staat voor een andere uitdaging: meer dan 120 koelwagens, waarvan er steeds meer aan vervanging toe zijn. “We kopen een chassis, laten de koelunit inbouwen, dat zijn drie aparte partijen. En als er dan iets niet werkt, wijst iedereen naar de ander. Maar we groeien: dit jaar komen er meer dan 20 nieuwe wagens bij.”

“Als het slecht afloopt met een onderneming, lig je daar wakker van. Maar je moet het blad kunnen omdraaien, anders word je meegesleurd in een negatieve spiraal.”

Investeren, mislukken en opstaan

Bruno is naast CEO ook actief investeerder, met participaties in een twintigtal bedrijven. Zo stapte hij samen met wielrenner Wout Van Aert -en diens partner Sarah – in Mondada, een luxe kaarsenmerk. “Het persbericht was gelanceerd onder embargo, vrijdag om 9 uur werd de informatie vrijgegeven. Die dag bereikten we een miljoen mensen. Het was een bom die ontplofte, ook op televisie. Een unieke ervaring.”

Maar niet elke investering kent een goede afloop. Bruno vertelt openhartig over een dossier dat rampzalig afliep. “De man die het bedrijf runde, bleek totaal onbetrouwbaar. Het grensde aan oplichting. Alles kwijt. Je ligt er wakker van. Maar op een bepaald moment moet je dat blad omdraaien. Als je dat niet kunt, word je meegesleurd. Je moet verdergaan met positieve energie, dat is de enige optie.”

Momenteel investeert hij ook in een start-up die een platform bouwt voor architecten, een soort digitale ontzorging van het architectenbureau. “Het zijn slimme, gepassioneerde gasten. Zodanig goed dat ik niet kan geloven dat het gaat mislukken. Maar dat heb ik al eens gedacht,” voegt hij er met een knipoog aan toe.

Mensen: het mooiste en het moeilijkste

Het gesprek onthult ook twee mannen die diep nadenken over hoe ze omgaan met hun collega’s. Davy vertelt over de uitdaging van verschillen in verloning na overnames: chauffeurs met verschillende premies voor hetzelfde werk, mensen die al lang aan boord zijn maar het tempo niet meer bijhouden, de delicate balans tussen trouwe medewerkers en de nood aan vernieuwing, tot zelfs verschil in bedrijfswagens. Bij dit laatste komt de expertise van Vancia Mobility Lease natuurlijk goed van pas. “We proberen marktconform te betalen. Als iemand bij een concurrent gaat kijken, moeten ze niet meer kunnen verdienen dan bij ons. Dat klinkt simpel, maar je moet het wel consequent toepassen en uitleggen. En als mensen het begrijpen, gaan ze daarin mee. Dat is het belangrijkste.”

Een medewerker die na een sollicitatieronde elders, terugkeerde bij Lamett is intussen gegroeid in een functie die bij haar past. “Ik ga nooit op mijn knieën zitten voor iemand. Maar voor wie goed was en wil terugkomen, staat de deur open. En ze moeten dan eerlijk zeggen dat het gras toch niet groener was aan de andere kant.” Davy voegt er met een grijns aan toe: “Of toch erbij vertellen dat het gras enkel groener is door de mest die eronder ligt.”

Waarom Vancia? De KMO-mentaliteit als succesformule

Op de vraag waarom beide ondernemers resoluut voor Vancia Mobility Lease kiezen, is het antwoord unaniem: de menselijke aanpak en de korte communicatielijnen.

Davy De Vlieger nam het partnership met Vancia Mobility Lease persoonlijk mee doorheen zijn carrière. “Ik werkte destijds bij Omega Pharma met een van de traditionele, grote leasemaatschappijen. Toen ik de overstap maakte naar Continental Foods in Puurs, en nu naar Spuntini, heb ik Vancia telkens meegenomen. Waarom? Kwaliteit, ontzorging en écht persoonlijk contact. Bij de grote spelers in de leasewereld zit je al snel vast in een web van vijf managementlagen. Bij Vancia Mobility Lease bel ik, als het echt dringend is, rechtstreeks met Guy Hannosette of met mijn vaste Single Point of Contact. Problemen worden direct opgelost.”

Bruno Descamps knikt instemmend: “Met een vloot van onze omvang is er áltijd wel iets. Een wagen die met pech stilstaat in Frankrijk, of een technisch issue. Dan heb je een partner nodig die wendbaar is. De grote kunst van Vancia Mobility Lease is dat zij toch al een grote, professionele speler zijn, maar dat ze gerund worden als een KMO: flexibel, benaderbaar en menselijk. Je bent er geen nummer, en dat matcht perfect met de waarden van ons eigen bedrijf.”

Bekijk de website van Lamett

Bekijk de website van Spuntini